१.
विचारांच्या दरीने व्यापला रस्ता
तसा मग लांबला दोघांतला रस्ता
उडवले काल शिंतोडे जरी त्याने
मला पाहून का भारावला रस्ता
खुणावत केवढे रस्ते मला होते
निवडला नेमका जो भावला रस्ता
कितीदा चालले मी याच रस्त्यावर
नवा का वाटला आता मला रस्ता
जरा सांभाळुनी तू जा बरे पोरी
मला थोडा निसरडा वाटला रस्ता
२.
जिथे धागाच कुजका फार लोकांचा
कसा बनणार सांगा हार लोकांचा
गरज नसतेच त्यांना चार भिंतींची
सुखी पालामधे संसार लोकांचा
तळाशी गाळही असणार लोकांच्या
नितळ वर डोहही दिसणार लोकांचा
नका ठेवू भरवसा फार लोकांवर
बदलतो नेहमी आकार लोकांचा
उजेडाची करत होते जिथे भाषा
तिथे मी पाहिला अंधार लोकांचा
३.
सूर्यास वेदनेच्या झाकून ठेवले
थोडे मुठीत माझ्या मी ऊन ठेवले
काही झरे जलाचे अडवून ठेवले
ओले तळे मनाचे आतून ठेवले
कित्येकदा स्वतःला केलेय शांत मी
तू मूल आतमधले रडवून ठेवले
केलेस युद्ध जरिही चालेल जीवना
कौशल्य रणनितीचे आखून ठेवले
होणार झाड नक्की त्याचे कधीतरी
नुकतेच बी श्रमाचे रुजवून ठेवले
आतील काजळीला करणार स्वच्छ मी
आता दिवे स्वतःचे उजळून ठेवले
नसतो मरूभुमीवर बरसून फायदा
तेव्हा जरा सरींना रोखून ठेवले
..........................................................
No comments:
Post a Comment